این کلمه، که بهصورت ترمینولوژی[1] نیز بهکار میرود، به فرایندی اطلاق میگردد که به مطالعه “اصطلاح”[2] میپردازد. نخستین بار، این واژه در اواسط قرن هجدهم توسط گات فراید شوتز[3] در زبان آلمانی بهکار رفت و سپس به زبان انگلیسی راه یافت و بهعنوان مترداف فهرست نامها[4] مورد استفاده قرار گرفت. در سال 1801، واژه ترمینولوژی از طریق کتاب «نئولوژی»[5] اثر سباستین مرسیه[6] به زبان فرانسوی راه یافت. در انگلستان، ویلیام وول[7] آن را “نظام اصطلاحهای مربوط به توصیف طبیعیات” تعریف کرد. بهتدریج این واژه جایگزین واژه nomenclature شد، که خود نشانه گذر از nom و nomen (نام) به terme و terminus(مرز، حد) است.
در فرهنگهای مختلف تعریفهای متفاوتی از این واژه ارائه شده است. برخی این واژه را مناسب اصطلاحها یا کلمات خاصی که در علوم، هنرها، حرفهها، و جز آن بهکار میرود دانستهاند؛ و برخی آن را مطالعه منظم اصطلاحها، واژهها، و ترکیبات خاصی که برای نامگذاری طبقه اشیاء و مفاهیم بهکار میرود و اصول کلی ناظر بر این مطالعه تعریف کردهاند.
اصطلاحشناسی حوزه علمی نوینی است که به مطالعه علمی اصطلاحات و مفاهیم میپردازد. گروهی معتقدند که اصطلاحشناسی شاخه فرعی زبانشناسی است و گروهی نیز برآنند که اصطلاحشناسی علمی چند رشتهای است و علوم سازنده آن رایانه، اطلاعرسانی، فلسفه علم، زبانشناسی، و جز آن است. بودین[8] برماهیت میان رشتهای اصطلاحشناسی تأکید دارد و، در عین حال، از برنامهریزی زبان بهعنوان حوزهای که میتواند در خدمت اصطلاحشناسی قرار گیرد سخن میگوید.
.
برگرفته از دایرة المعارف کتابداری و اطلاعرسانی، http://portal.nlai.ir/daka
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.