مختصری از کتاب حقوق بین الملل خصوصی جلد دوم :
اموال جمع مال می باشد. مال در اصطلاح حقوقی به چیزی گفته میشود که بتواند مورد داد و ستد قرار از نظر اقتصادی ارزش مبادله را داشته باشد.
از زمان قدیم قوانین مربوط به اموال از نوع قوانینی بوده درون مرزی محسوب می شدند. این موضوع یکی از موارد نادری است که در تمام ادوار تاریخ نسبت به آن اتفاق نظر بوده است که اموال مطابق قاعدگی از حقوق مردم گرفته شده تابع قانون محل وقوع خود می باشند.
انواع به دو دسته مادی و غیرمادی تقسیم می شوند. دسته اول اموالی هستند که وجود خارجی دارند و رویت میشوند. دسته دوم اموال هستند که وجود اعتباری دارند و دیده نمی شوند .این تقسیم در حقوق رومی و در قانون مدنی فرانسه بیان شده اما در قانون مدنی ایران اشاره به آن نشده است.
۱_ ۱ اموال مادی_” اموال مادی انواع هستند که میتوان آنها را لمس نموده مانند نیست صندلی خانه” این اموال خود بر دو قسمند: اموال منقول و غیر منقول اموال منقول اشیایی هستند که” نقل آن از محلی به محل دیگر ممکن باشد “اموال غیر منقول “اشیایی هستند که از محلی به محل دیگر نتوان نقل نمود.”
با تفکیکی در کلیه قوانین اموال منقول و غیرمنقول قائل شدهاند و قانون مدنی ایران نیز به پیروی از قانون فرانسه اموال را به منقول و غیرمنقول تقسیم کرده است موارد فوق در مورد اموال غیرمنقول همواره بدون هیچگونه استثنا پذیرفته شده اما در مورد اموال منقول گاه استثنائاتی وجود داشته است.
به عنوان مثال سابقه اشیای منقول ل را تابع قانون محل اقامت مالی می دانستند ولی امروزه فقط منحصر به مورد ارز گردیده است گاهی هم استثنا جهت رعایت حقوق مکتسبه می باشد که نسبت به آن به وجود آمده است.
