مسولیت های قانونی پرستاران الناز اویسی

جرم همواره از گذشته های دور، مشابه رفتاری معارض با رفتار مطلوب انسان است و پیوسته با مجازات در اشکال گوناگون آن همراه بوده است و اگر مسئولیت کیفری را در ساده ترین معنای خود که ضرورت تحميل مجازات در برابر رفتاری معین بدانیم، باید تصدیق نمائیم که این نوع مسئولیت، عمری به درازای جرم و مجازات در جوامع بشری دارد.

در کنار این نوع مسئولیت، بحث حرفه پرستاری مطرح می گردد که حرفهای منحصر به فرد است و از آنجایی که پرستاران در قبال وظیفه مراقبت از بیماران، پاسخگو هستند، بالتبع این پاسخگویی ایجاد مسئولیت می نماید که در مراقبت بهداشتی، درمانی موضوعی است که همواره در تاریخ بشر مطرح بوده است و تعهد جدی در قبال سلامت و بهداشت افراد و خانواده ها دارد و پرستاران بیش از هر فرد حرفهای دیگری در تماس مداوم با بیمار و خانواده او قرار دارد که وضعیت تعهدات و مسئولیت های خاطی این چنینی مسئولیت کیفری را پدید می آورند.

در واقع مسئولیت پرستاران به ویژه مسئولیت کیفری آن ها در قبال وظایف محوله به آنان روز به روز پر رنگ تر می شود و استانداردهای قانونی مراقبت دلالت بر این دارد که پرستاری به عنوان یک حرفه ویژه و مستقل برای مراجع قانونی و پزشکی شناخته می گردد و از این رو برخلاف گذشته بیشتر مورد بازخواست قانونی قرار می گیرد.

زیرا در دهه های اخیر نقش خطیر پرستار در مراقبت و ارزیابی بیمار و مداخلات و پیشگیری از حوادث به خوبی ثابت شده است.

بنابراین پرستاران به دلیل استقلال حرفه ای که دارند همواره باید قانون را سرلوحه اصلی خود قرار داده و قادر باشند با آگاهی به وظایف و تکالیف قانونی موجبات بروز خطا و مسئولیت کیفری در قالب تحمل مجازات و یا جبران خسارت مدنی را به همراه داشته باشد، فراهم نکنند.

لذا وضع قوانین و مقررات مورد نیاز کارکنان و شاغلین حرفه پرستاری و آشنایی و شناخت آنها به این علت که در حفظ سلامت انسان ها که یکی از مسئولیت های مهم در سیستم سلامت هر کشور میباشد و همچنین به علت موقعیت خاص و ویژه پرمخاطره این قشر زحمتکش می تواند آنها را از مظان اتهام در محاکم قضایی محفوظ دارد، بنابراین با بررسی مطالعات انجام شده در این زمینه و اینکه اکثر پرستاران اطلاعاتی از قوانین و مقررات ندارند به این نتیجه می رسیم که آگاهی از عواقب عدم رعایت موازین قانونی موجب ارائه عملکردی مبرا از قصور و خطا از سوی آنان می گردد.